زبان مادري
دوم اسفند به گفته بعضيها روز زبان مادري است.زباني كه همه مادران به فرزندانشان ياد دادند.وياد دادند كه گويش نشان از اصل واصالت آنهاست

و در همه حال از آن دفاع ميكنند وبه بهترين وجه از آن ياد ميكنند و گاها حسرت ميخورند كه نتوانسته اند زبان مادريشان رابهتر از وضع موجود حفظ كنندچرا كه داستانهايي ازگويش مادري اجداد خود به خاطره ميگويند.تغيير در زبان مادري كه در حال حاضر اتفاق افتاده است نشان از عدم شناخت گذشته بوده ووالدين جديد با صحبت كردن به زبان رسمي احساس سلطه شايد بر ديگران را در خود زنده ميكنند.زبانها وگويشها در كناري گذاشته شده ونتيجه كنار گذاشتن زبانها وگويشها ،فرهنگهاي مرتبط نيز كنار گذاشته خواهند شد.زبان وگويشهاي تركي،لري،گيلك،زابلي،فارسي دري،فارسي پهلوي و....وگويشهاي اين زبانها و لهجه هاي شيرين شهر وروستاها همه دست در دست هم داده وانسان را جهت شناخت زبان يكديگر كنجكاو مينمايد و حاصل اين كنجكاوي شناخت همديگر وپاس داشتن حرمتها ،اخلاقها،ادبهاو احترام همه وهمه ميشود.و چه لذت بخش است دوستاني در دياري ديگرودر يك گفتگو به زبان مادري حرف ميزنند ونوعي افزايش مهر را در درون خود حس ميكنندو عجب نيست كه زبان كودكي را زبان مادري گفته اند و حاصلش افزايش مهر مادري در بين روستا وشهر وكشور است.افراد فراوان داري نشان علمي ،فرهنگي،هنري، مذهبي و سياسي را ميتوان نشان داد كه در روستاها وشهرهاي مختلف بدنيا آمده اند وبا حضور در ديار مادري به زبان مادري نيز حرف ميزنندو با كلام خود به شنونده ها غير مستقيم نشان ميدهند كه به زبان مادري حرف زدن،نيازمند پاس داشتن اين زبان در دوران كودكي است!صحبت كردن اين افراد به زبان رسمي بدون استفاده از كلمات وگويش ويا لهجه زبان مادري به ما ميفهماند كه ياد گرفتن زبان مادري منعي براي ياد گرفتن  زبان رسمي نيست وچه بسا آموختن زبان مادري ما را در افزايش قدرت تنوع كلمات ياري داده وما را داراي بياني شيوا ورسا نمايد.بزرگ مردان وزنان مسلط به زبان مادري به ما يادآور شده اند و گفته اند  زبان مادري است كه توانسته به درجات بزرگي و بلندي برسم وبه اتكاء اين زبان و به تكيه مادر بودنش هزاران مشكل برايشان آسان آسان شد.
باداباد اميدوار است به اهميت گويش وزبان بادرودي پي ببريم و در همه حال بادرودي باشيم،حرف بزنيم و بادرودي زندگي كنيم.حالد نچ نچ نچ بوو اميشه!!بادابادا باد اباد باد.