بازم سهراب سپهري و شعر نو
سلااااااااام گفتم شايد بد نباشه اول كار يكم از احوالات خودمون واستون بگم اونم از زبون سهراب

اهل تحصيلم من:

نمره هايم بد نيست

دوستاني بدترازشمريزيد!

جزوه هاي دارم كه نميفهمم چيست!

دانش آموزم من تخته ام ديوار است

همه ذرات علومم متناقض شده است!

من درس را وقتي كه دبيرم بكند خوب بيان مي فهمم

من درسها را پي دعواي معلم مي خوانم

پي پرخاشي تند:

اهل تحصيلم من:

كار من خواندن درس است و كتاب

گاه گاهي درس مي خوانم

تا به تشويقي كه معلم درآن زنداني است دل تنهايي من تازه شود.

چه خيالي چه خيالي ميدانم برگه پاسخ من كامل نيست

خوب مي دانم مدركم آبكي است

من نمي دانم كه چرا مي گويند: اين يكي ممتازاست ان يكي معركه نيست

و چرا هيچ كجا فرصت درس براي نفر اخر نيست

رتبه بيست هزار چه كم از رتبه اول دارد؟

تست را بايد زد. درس را بايد خواند!

كار ما شايد اينست كه در حسرت دانشگاه شناور باشيم.

پشت دروازه آن همه اردو بزنيم

دست در دست هم دهيم به مهر غم بيكاري را كمتر بكنيم

كار ما شايد اينست كه سرباز بشويم

سرمان را بتراشيم ز ته شاد باشيم كه ما خوش تيپيم!

ارسالی از ht