پایان یک دهه انتظار

مثل خیلی از اوقات نمی دانم خوشحال باشم یا غمگین!! نمی دانم حسرت بخورم یا افتخار کنم!

همزمان با افتتاح استخر بادرود و بعد از سالیان سال انتظار بسیاری از مسئولین کشوری و لشکری و شهری و روستائی  خود را به مراسم افتتاحیه این پروژه عظیم رساندند تا بگویند کی بود کی بود؟ ما بودیم! از این پس بادرودی های عزیز منتظر باشند تا در گزارش عملکرد هر اداره و نهاد و مسئولی افتتاح استخر شنای بادرود را جزو افتخارات آن سازمان و مسئول ببینند! از امروز از شورا و شهردار و بخشدار و فرماندار و استاندار و وزیر و ... گرفته همه با افتخار از تلاش خود برای احداث استخر بادرود سخن می گویند. امروز هر مسئولی را که می خواستی در دسترس بود! امروز همه بودند! اگر هم نبودند می خواستند باشند!

مثل خیلی از اوقات نمی دانم خوشحال باشم یا غمگین!! نمی دانم حسرت بخورم یا افتخار کنم! شاید خیلی از دوستان و مسئولین بگویند ما هرکاری بکنیم این وبلاگ کویر نیمه خالی اش را می بیند ولی آیا  به من حق نمی دهید که حسرت بخورم شهر ۲۰ هزار نفری بادرود با این همه جوان و نوجوان و موقعیت آب و هوایی خشک این منطقه چرا باید بعد از این همه سال دارای یک استخر شنا باشد؟ از اینکه استخری نبود و مجبور بودیم برای یک ساعت آب تنی خودمان را به نطنز برسانیم  ولی حالا بغل دست خودمان است خوشحالم ولی حسرت می خورم که داشتن چه امکانات ساده و اولیه ای برای ما به رویا و آرزو تبدیل شده است!! گناه ما چیست که برای داشتن امکانات پیش پا افتاده ای باید سالها انتظار بکشیم و  چشم به راه باشیم؟ من نمی خواهم این کاستی ها را به پای عملکرد مسئولین بالاتر بگذارم بلکه معتقدم تمام این کاستی ها نتیجه تنگ نظری - خودسری و منافع طلبی خود ما بادرودی هاست چرا که در شهرهای همجوار وجود چنین امکاناتی سالیان سال است که به راحتی در اختیار همه قرار دارد!
در هرحال باز هم باید خدا را شاکر باشیم که در دولت دهم این آرزوی جوانان بادرودی به تحقق پیوست و جا دارد از زحمات افرادی که در مراحل اولیه و تامین اعتبار و تصویب این پروژه نقش داشتند  نیز قدردانی بعمل آید.

منبع: کویر بادرود